Remodeling kostny a akumulacja substancji chemicznych – mechanizmy i konsekwencje biologiczne

Abstrakt

Tkanka kostna, pomimo wysokiego stopnia mineralizacji, pozostaje strukturą dynamiczną, ulegającą ciągłej przebudowie (z ang. remodeling). Proces remodelingu kostnego opiera się na skoordynowanej aktywności komórek kościotwórczych i kościogubnych, umożliwiając utrzymanie homeostazy oraz adaptację do zmieniających się warunków mechanicznych 
i metabolicznych. Istotnym aspektem tego procesu jest możliwość wbudowywania substancji egzogennych – takich jak leki, narkotyki czy metale ciężkie – w strukturę kości.    Celem pracy jest przedstawienie mechanizmu przebudowy tkanki kostnej oraz omówienie procesów umożliwiających włączanie ksenobiotyków. Szczególną uwagę poświęcono również konsekwencjom ich obecności w tkance kostnej, obejmującym zaburzenia równowagi przebudowy kostnej, a także zmiany w strukturze i właściwościach mechanicznych kości.